Article on other languages:
- Kliënt-bediener_argitektuur
- Клиент-сървър
- Client-servidor
- Klient-server
- Client-Server-Modell
- Client-server
- Cliente-servidor
- Bezero-zerbitzari
- مشتری-خدمتگذار
- Client-serveur
- 클라이언트_서버_시스템
- Klien-server
- Sistema_client/server
- שרת-לקוח
- Klients-serveris
- Kliens-szerver_architektúra
- Client-servermodel
- クライアントサーバモデル
- Cliente-servidor
- Технология_«клиент-сервер»
- Client-Server
- Klient-server
- Klient–server
- Client-server
- İstemci-sunucu
- عمیل_و_معیل
- 客户端/服务器结构
 |
del.icio.us |
 |
Digg |
 |
Furl |
 |
|
 |
Rojo |
| Add to OnlyWire |
Klient/serwer to asymetryczna architektura oprogramowania umożliwiająca rozdzielenie pewnych funkcjonalności, w celu zwiększenia elastyczności i ułatwienia wprowadzania zmian w każdej z części. Polega to na ustaleniu, że serwer zapewnia usługi dla klientów, którzy mogą komunikować się z serwerem wysyłając żądanie (request). Podstawowe i najczęściej używane serwery to: serwer pocztowy, serwer WWW, serwer plików, serwer aplikacji. Z usług jednego serwera może zazwyczaj korzystać wielu klientów. Zdarza się, że jeden klient może korzystać jednocześnie z usług wielu serwerów.
Cechy charakterystyczne serwera:
- Pasywny
- Czeka na żądania od klientów
- W momencie otrzymania żądania, przetwarza je, a następnie wysyła odpowiedź
Cechy charakterystyczne klienta
- Aktywny
- Wysyła żądanie do serwera
- Oczekuje na odpowiedź od serwera
Odmianą połączenia klient-serwer jest sieć P2P, gdzie każdy komputer może pełnić role klienta i serwera.
Spis treści |
Architektura
Ze względu na podział wykonywanych zadań wyróżnia się następujące typy architektury klient/serwer:
- architektura dwuwarstwowa - przetwarzanie i składowanie danych odbywa się w jednym module
- architektura trójwarstwowa - przetwarzanie i składowanie danych następuje w dwóch osobnych modułach
- architektura wielowarstwowa - przetwarzanie, składowanie i inne operacje na danych odbywają się w wielu osobnych modułach.
Komunikacja
Połączenie pomiędzy klientem a serwerem opisane jest przy pomocy protokołów sieciowych. Najczęściej spotykanym jest protokół TCP/IP. W większości przypadków komunikacja opiera się na schemacie, w którym klient nawiązuje połączenie z serwerem. Następnie wysyła żądanie w określonym formacie do serwera i oczekuje na jego odpowiedź. Serwer cały czas oczekuje na klientów i w momencie otrzymania żądania przetwarza je i wysyła odpowiedź.
Zalety
- Wszystkie informacje przechowywane są na serwerze, wobec tego możliwe jest lepsze zabezpieczenie danych. Serwer może decydować kto ma prawo do odczytywania i zmiany danych.
- Istnieje wiele rozwiniętych technologii wspomagających działanie, bezpieczeństwo i użyteczność tego typu rozwiązania.
Wady
- Duża ilość klientów próbujących otrzymać dane z jednego serwera powoduje różnego typu problemy związane z przepustowością łącza oraz technicznymi możliwościami przetworzenia żądań klientów.
- W czasie gdy serwer nie działa dostęp do danych jest całkowicie niemożliwy.
- Do uruchomienia jednostki będącej serwerem z możliwością obsługi dużej ilości klientów potrzebne jest specjalne oprogramowanie oraz hardware, które nie występują w większości komputerów domowych.
Przykłady
Mimo faktu, że główna idea może być zaimplementowana na wiele sposobów najprostszym przykładem są strony internetowe. Przeglądając strony internetowe komputer użytkownika jest klientem, a komputery które obsługują bazy danych i inne aplikacje potrzebne do obsługi połączenia to serwer. W momencie gdy przeglądarka żąda jakiejś strony, serwer wyszukuje odpowiednie informacje w bazie danych, przetwarza je do postaci strony internetowej, a następnie wysyła do klienta.
