Article on other languages:
- Bronkode
- شيفرة_مصدرية
- Códigu_fonte
- Крынічны_код
- Izvorni_kod
- Изходен_код
- Codi_font
- Zdrojový_kód
- Kildekode
- Quelltext
- Lähtekood
- Source_code
- Código_fuente
- Code_source
- Código_fonte
- 소스_코드
- Izvorni_kod
- Kode_sumber
- Codice_sorgente
- קוד_מקור
- Pirmkods
- Išeitinis_kodas
- Forráskód
- Kod_sumber
- Broncode
- ソースコード
- Kildekode
- Código_fonte
- Исходный_код
- Zdrojový_kód
- Izvorna_koda
- Lähdekoodi
- Källkod
- ซอร์สโค้ด
- Mã_nguồn
- Kaynak_kodu
- Програмний_код
- 源代码
 |
del.icio.us |
 |
Digg |
 |
Furl |
 |
|
 |
Rojo |
| Add to OnlyWire |
Kod źródłowy (ang. source code) – program komputerowy zapisany w pewnym języku programowania, zazwyczaj jako tekst, ale też jako inne dane (np. litery, cyfry, symbole) w postaci czytelnej dla człowieka z użyciem środowiska programistycznego. W takiej postaci program jest zrozumiały dla człowieka (programisty znającego język programowania) jednakże bezpośrednio jest bezużyteczny dla maszyny np. komputera.
Kod źródłowy jest przetwarzany na kod maszynowy zrozumiały dla (procesora) maszyny, przez translator (kompilator lub asembler), lub jest analizowany i wykonywany przez specjalny program zwany interpreterem, może być też przetworzony na kod pośredni.
Spis treści |
Otwartość kodu
Najpowszechniejszy obecnie sposób dystrybucji oprogramowania polega na dostarczaniu użytkownikowi oprogramowania w postaci kodu binarnego (maszynowego), czyli wersji już skompilowanej, przez co bardzo trudnej do analizowania oraz modyfikowania (w tym celu używa się zwykle narzędzi do deasemblacji). Pewne znaczenie zdobywa ruch Wolnego i Otwartego oprogramowania (FLOSS), mający na celu udostępnianie programów w postaci źródłowej.
Prawa użytkownika
Udostępnienie użytkownikowi programu lub ogółowi źródeł programu nie oznacza udostępnienia wszystkich praw do używania tego kodu. Istotne są zapisy w licencji określające dopuszczalny zakres wykorzystania kodu.
Zgodnie z ustawą o prawie autorskim obowiązującą w Polsce, dany program, w tym też i kod źródłowy, może być używany tylko w zakresie przewidzianym w licencji.
Rodzaje licencji
Najbardziej liberalne zasady pod względem dostępu do kodu źródłowego zapewnia public domain, następnie licencja X11 (zwana powszechnie licencją MIT), rodzina licencji BSD, GNU LGPL, wreszcie GNU GPL, która wymaga udostępniania kodu źródłowego całego programu, w którym użyto choćby fragmentu kodu na licencji GNU GPL. Inicjatywy w rodzaju Shared Source nie dają już użytkownikom prawa do swobodnej dyspozycji wykonanymi zmianami czy poprawkami.
