Trolling

Article on other languages:

• Roñfl_(kenrouedad)
• Интернет_трол
• Troll_(Usenet)
• Troll_(Netzkultur)
• Troll_(Internet)
• Troll_(Internet)
• ترول_(اینترنت)
• Troll_(Internet_et_Usenet)
• Troll_(Internet)
• 낚시_(인터넷)
• Internetski_trol
• Internet_troll
• Troll_(Internet)
• טרול_(אינטרנט)
• Troll_(internet)
• 荒らし
• Trolling
• Troll
• Troll
• Троллинг
• Тролінг
• Trolanje
• Интернет_трол
• Trolli
• Internettroll
• เกรียน
• טראל_(אינטערנעט)
• 白目

	del.icio.us
	Digg
	Furl
	Reddit
	Rojo
	Add to OnlyWire

Humorystyczne przedstawienie trolla komputerowego

Trollowanie (trolling) – antyspołeczne zachowanie charakterystyczne dla forów dyskusyjnych i innych miejsc w Internecie, w których prowadzi się dyskusje.

Trollowanie polega na zamierzonym wpływaniu na innych użytkowników w celu ich ośmieszenia lub obrażenia (czego następstwem jest wywołanie kłótni) poprzez wysyłanie napastliwych, kontrowersyjnych, często nieprawdziwych przekazów czy też poprzez stosowanie różnego typu zabiegów erystycznych. Podstawą tego działania jest upublicznianie tego typu wiadomości jako przynęty^[1], która doprowadzić mogłaby do wywołania dyskusji.

Typowe miejsca działania trolli to grupy i listy dyskusyjne, fora internetowe, czaty itp. Trollowanie jest złamaniem jednej z podstawowych zasad netykiety. Jego efektem jest dezorganizacja danego miejsca w internecie^[2], w którym prowadzi się dyskusję i skupienie uwagi na trollującej osobie.

Etymologia

Termin "trollowanie" ("trolling") pochodzi od ang. Trolling for fish - metoda łowienia ryb na haczyk, błyszczkę^[1], ponieważ troll "zarzuca haczyk", poruszając kontrowersyjny temat, często niepotrzebnie, aby wywołać kłótnię. Poprzez wsteczną etymologię uprawiających trollowanie nazwano trollami (od legendarno-baśniowych stworów z mitologii nordyckich).

Geneza zjawiska

O ile trolling określany jest obecnie jako zachowanie patologiczne i chuligańskie^[3], to wywodzi się on z działania podejmowanego w usenecie wobec nowych użytkowników, mającego na celu ich zdyskredytowanie w oczach uczestników konkretnej grupy dyskusyjnej. Tego typu trolling w usenecie ceniony był przez grupy, a ofiarom, wobec których go zastosowano czasami wysyłano akronim YHBT (you have been trolled).^[1], co oznacza powiadomienie osoby, że dała się podpuścić.

Z czasem tego typu zachowania przestały być akceptowane, a osoby nadmiernie stosujące tego typu działania zaczęto piętnować, zarówno poprzez określanie ich mianem trolli, zakłócających merytoryczny przebieg dyskusji, jak i ostrzegając przed nimi innych, szczególnie nowych użytkowników, poprzez polecanie im niepodejmowania dyskusji z trollami.

Charakterystyka zachowania internetowego trolla

Osoba stosująca trolling zwykle reaguje wrogo zarówno na próby uspokojenia dyskusji, jak i agresywne reagowanie na jego zaczepki, zaś merytoryczna zawartość dyskusji ma dla niego znaczenie tylko o tyle, o ile rozpala w dyskutantach negatywne emocje i przyczynia się do kontynuowania sporu. Sprawia to zazwyczaj takie wrażenie, jakby troll "sycił" się nimi. Najczęściej im więcej osób wpadnie w jego sidła i odpowie na jego post, tym bardziej wydaje się zadowolony. Znużenie dyskutantów objawiające się kończeniem dyskusji (patrz: EOT) lub też wrzuceniem go do killfile'a interpretuje jako odniesienie zwycięstwa.

Nieraz też autor podaje linki do stron z obrzydliwą zawartością, najczęściej tak zamaskowane, że niczego nieświadomy użytkownik widzi nagle zdjęcia zmasakrowanych zwłok, wypróżniających się ludzi, itd. (zobacz: goatse.cx). Inną metodą trollingu jest podawanie linków do screamerów bez ostrzeżenia.

Część trolli rzadziej lub częściej zmienia swoje dane (np. adres poczty elektronicznej), aby znaleźć się poza killfile'ami innych osób.

Trolling czasem bywa stosowany przez lamera - osobę, która podkreślając swoje doświadczenie i wiedzę w danym temacie (która w praktyce jest bardzo niewielka) próbuje wypowiedzieć się na temat wad czegoś/kogoś, próbuje "na siłę" pomóc komuś w problemie etc. Kiedy dochodzi do polemiki z osobami bardziej doświadczonymi w temacie, lamer może zareagować śmiesznymi i bezsensownymi argumentami. Kończy się to w wielu przypadkach interwencją ze strony administratora lub moderatorów serwisu. Czasami jednak trolling jest stosowany wobec lamerów, aby zniechęcić ich do dalszego udziału w dyskusji.

Symptomy trollingu

Symptomami trollingu mogą być poniższe sposoby zachowania w dyskusjach:

• bezgraniczne podporządkowanie się jakiejś idei (np. "Ten system operacyjny jest najlepszy!") i bronienie jej do końca (często wbrew rzeczywistości);
• nieumiejętność przyznania się do błędu — typowy troll nie powie, że nie miał racji, a także wyjątkowo będzie milczał; najczęściej przyjmie jedną z dwóch strategii:
  • zacznie udowadniać, że od początku uważał inaczej, niż pisał, a tylko nie został zrozumiany;
  • będzie agresywny w stosunku do osób, które wykazały jego błąd.
• chętne używanie argumentów "ad personam" — atakujących osoby lub ich cechy szczególne, jak wiek/zainteresowania/etc., bez związku z tematem dyskusji, a często przy użyciu słów wytrychów, w niektórych przypadkach troll posuwa się do wyzwisk i gróźb;
• skrajny stosunek do netykiety (wybrane zasady) lub ortografii — albo atakowanie wszystkich za najdrobniejsze "literówki" albo demonstracyjne łamanie zasad;
• skrajna megalomania i pogardliwy stosunek do innych osób — jest to bardzo charakterystyczna cecha trolli, która prowadzi prędzej czy później do ich wyobcowania, bo nawet osoby pierwotnie sympatyzujące z trollem lub odnoszące się doń neutralnie zrażają się do niego z powodu takich zachowań wobec nich;
• częste nazywanie innych trollami internetowymi;
• wprowadzanie zamieszania w stosunku do własnej osoby, przedstawianie siebie jako ofiary (np. moderatorów);
• częste zadawanie tych samych pytań, na które odpowiedź została już udzielona; celem trolla jest w tym przypadku zapętlenie dyskusji i wprowadzenie dodatkowego zamieszania;
• konfabulacja np. na temat swego wykształcenia, pracy, pozycji społecznej bądź doświadczeń życiowych — dla osób zorientowanych w temacie wykazanie konfabulacji nie stanowi żadnego problemu, natomiast stanowi ona pewne zagrożenie w przypadku nowych uczestników danego forum, ponieważ mogą oni łatwo ulec urokowi tych konfabulacji i traktować wypowiedzi trolla z pełną powagą;
• próby utrudniania innym wypowiedzi w dyskusji — w Usenecie może to polegać w skrajnych wypadkach na próbach kasowania wypowiedzi innych osób; działania takie jednak obecnie są coraz rzadsze, ponieważ zazwyczaj powodują zdecydowaną reakcję administratorów, więc troll raczej ich unika, żeby nie utracić dostępu do danego forum;
• za każdym razem rozpoczynanie wypowiedzi od tego samego zwrotu — powitania, często obraźliwego, prowokacyjnego;
• „ceremonialne” używanie killfile'a — troll uroczyście obwieszcza, że jego oponent ma znaleźć się w killfile'u, przy czym bardzo często i tak tego nie robi;
• regularne ogłaszanie swojego definitywnego odejścia z forum lub grupy dyskusyjnej i za każdym razem, po jakimś czasie, powracanie — troll tłumaczy się tutaj różnego rodzaju „obowiązkiem”, „otrzymaniem kilkuset maili zachęcających do powrotu” etc.;
• "kameleonizacja", czyli zmienianie własnych danych, która przybierać może poniższe formy:
  • drobnych zmian tych danych (np. "Troll" może zmienić się w "Troola" lub "Trrola" etc.), aby uniknąć filtrów (killfile) innych osób ("Wyjść z kill-file'ów.");
  • poważnych zmian danych (np. "Troll" staje się "Uczestnikiem"), aby uniknąć lepiej skonfigurowanych filtrów, które radzą sobie z zachowaniem opisanym powyżej;
  • poważnych zmian danych połączonych z próbami wykazania, że "Uczestnik" z przykładu powyżej nie ma nic wspólnego z "Trollem";
  • tworzenia "wirtualnych dyskutantów" (np. "Troll" może także występować w tym samym okresie jako "Uczestnik1" i "Uczestnik2"), których wypowiedzi składają się z wyrazów poparcia wypowiedzi trolla występującego pod własnymi danymi oraz ataków na oponentów tego trolla.

Obrona przed trollingiem

Nie karmić trolla

Najskuteczniejszą obroną przed trollingiem jest całkowite zignorowanie wszelkich zaczepek trolla, w momencie gdy się zorientujemy, że mamy z nim do czynienia. O ile istnieje taka możliwość, administratorzy lub moderatorzy powinni blokować możliwość publikowania wiadomości, które można uznać za trolling i odpowiadania na nie. Kasowanie wiadomości już opublikowanych zwykle roznieca kłótnię, gdyż dostarcza zarzutu cenzurowania wypowiedzi jako dodatkowego argumentu.

Zazwyczaj konsekwentne ignorowanie trolla skutkuje jego zniechęceniem i przeniesieniem się w inne miejsce lub całkowitym zaprzestaniem działalności. W praktyce jednak rzadko do tego dochodzi, ponieważ na forum bardzo często znajdą się jakieś osoby, które będą jednak z trollem dyskutowały i tym samym zachęcały do kontynuacji działalności. Dodatkowo niektóre trolle potrafią stworzyć wokół siebie krąg osób, które ich wspierają, chronią przed oponentami, podsycają dyskusję z udziałem trolla etc. — na szczęście jest to zjawisko czasowe, bo trolle swoim pogardliwym i nacechowanym wyższością zachowaniem w stosunku do tych osób, szybko je do siebie zniechęcają.

W slangu internetowym często mówi się, że trolla nie należy "karmić" - czyli że nie należy z nim w ogóle wchodzić w jakąkolwiek polemikę.

Dzieci Neostrady

Tytułowym mianem czasem są określane osoby przejawiające zachowania typowe dla trollingu (lub inne nieakceptowane zachowania jak np. spamowanie) z braku wiedzy (np. nieznajomość netykiety, nieumiejętność skonfigurowania oprogramowania, nieznajomość podstaw ortografii) i braku woli, żeby zdobyć tę wiedzę. Zachowania te połączone są często z reagowaniem silną agresją na wszystkie próby zwrócenia uwagi. Tutaj istnieje pewna różnica między "dzieckiem Neostrady" a typowym trollem, który stara się tak postępować, aby będąc możliwie uciążliwym dla innych użytkowników np. forum, unikać sytuacji mogących stanowić podstawę do zdecydowanej reakcji administratorów, czy nawet organów ścigania, podczas gdy "dziecko Neostrady" w takich sytuacjach często nie umie się pohamować i naraża się na różne reperkusje.

Nazwa "dzieci Neostrady" wywodzi się stąd, że gdy Telekomunikacja Polska wprowadziła usługę szerokopasmowego dostępu do Internetu (Neostradę), łącza były masowo instalowane jako prezent od rodziców z okazji urodzin, ukończenia klasy w szkole etc. (oczywiście opisane zachowania mogą dotyczyć osób w różnym wieku czy posiadających różne łącza internetowe). Status "dziecka Neostrady" jest statusem przejściowym, ponieważ osoby te albo nabywają określoną wiedzę i stają mniej uciążliwe, albo wybierają klasyczny trolling (z umiejętnością unikania reperkusji), albo z powodu swego zachowania szybko tracą dostęp do danego forum czy nawet łącza^[4].

Zanim powstał termin "dzieci Neostrady", ukuto nazwę "Fripolboks"^[5] - od firmy Polbox, która jako pierwsza w polskim internecie uruchomiła serwis bezpłatnych kont pocztowych (free.polbox.pl), adresy miały postać login@free.polbox.pl. Ich właściciele masowo ruszali na podbój Usenetu, siejąc pogardę i zgorszenie na niemal każdej grupie. Zjawisko nasiliło się szczególnie po wprowadzeniu przez Telekomunikację Polską płatnego tylko za połączenie modemowego numeru dostępowego 0202122.

Zobacz też

• plonk
• killfile
• prawo Godwina
• lamer

Przypisy

1. ↑ ^{1,0 1,1 1,2} Patricia Wallace: Psychologia Internetu. Poznań: Rebis, 2003, s. 136. ISBN 83-7301-075-0. 
2. ↑ Leszek Olszański: Dziennikarstwo internetowe. Warszawa: Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, 2006, s. 232. ISBN 83-60501-00-9. 
3. ↑ Leszek Olszański: Dziennikarstow internetowe. Warszawa: Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, 2006, s. 231. ISBN 83-60501-00-9. 
4. ↑ http://pl.wikinews.org/wiki/Łódzka_Neostrada_odblokowana_na_Wikipedii
5. ↑ http://www.pckurier.pl/inetools/wimmer/pcq9718.html