Vi (program)

Article on other languages:

• في_آي
• ভিআই
• Vi
• Vi
• Vi
• Vi
• وی‌آی
• Vi
• Vi
• Vi
• Vi
• Vi_(software)
• VI
• Vi_(Unix)
• Vi
• Vi
• Vi
• Vi
• Vi_(textredigerare)
• Vi
• Vi
• Vi
• Vi
• Vi

	del.icio.us
	Digg
	Furl
	Reddit
	Rojo
	Add to OnlyWire

vi to edytor modalny, popularny w systemach Unix. Jego autorem jest Bill Joy. Nazwa wzięła się od słowa visual.

Dziś rzadko używa się czystego vi w codziennej praktyce, został wyparty przez swoje klony, takie jak Vim, nvi lub elvis, które oferują znacznie bogatsze możliwości. Nadal jednak pozostaje jednym z cenniejszych narzędzi administratora ze względu na powszechność występowania i jednolitość implementacji.

Edytor vi jest edytorem ekranowym, co oznacza, że użytkownik widzi na ekranie fragment pliku i może się po nim swobodnie poruszać za pomocą kursorów, dokonywać zmian w tekście i dopisywać nowy tekst. Edytor vi można uruchomić z argumentem będącym nazwą pliku. Jeżeli taki plik nie istnieje, to zostanie utworzony nowy. Edytor vi w przeciwieństwie do prawie wszystkich innych edytorów jest modalny – w każdej chwili znajduje się w jednym z dwu trybów pracy, trybie wstawiania lub trybie poleceń. Bezpośrednio po uruchomieniu vi znajduje się w trybie poleceń. Przejście do trybu wstawiania odbywać się może m. in. przez wydanie polecenia i (insert) lub a (append). Polecenia vi nie wymagają potwierdzenia klawiszem Enter, wykonywane są natychmiast.

Przejście z trybu wstawiania do trybu poleceń odbywa się przez naciśnięcie klawisza Esc.

W istocie vi jest edytorem ex działającym w trybie wizualnym, dlatego wszystkie polecenia edytora ex dostępne są także w vi. Polecenia ex wydawane w trybie poleceń poprzedzane są dwukropkiem : i wymagają potwierdzenia klawiszem Enter.

Polecenia

Polecenia edytora vi składają się z kilku grup.

Polecenia edycyjne:

• a - wpisywanie tekstu za kursorem
• A - wpisywanie tekstu na końcu aktualnej linii
• i - wstawianie tekstu przed kursorem
• I - wstawianie tekstu na początku aktualnej linii
• o - utworzenie nowej linii poniżej aktualnej
• O - utworzenie nowej linii powyżej aktualnej
• R - zastępowanie tekstu
• s - zastąpienie znaku wskazanego przez kursor
• S - zastąpienie aktualnej linii
• c - zmiana zaznaczonego tekstu
• C - zmiana do końca linii

Polecenia zmieniające tekst:

• x - skasowanie znaku wskazywanego przez kursor
• X - skasowanie znaku przed kursorem
• d - skasowanie wskazanego tekstu
• dd - skasowanie aktualnej linii
• D - skasowanie tekstu od aktualnej pozycji aż do końca linii
• y - skopiowanie wskazanego tekstu do bufora pomocniczego
• Y - skopiowanie linii tekstu do bufora pomocniczego
• p - wstawienie tekstu za kursorem
• P - wstawienie tekstu przed kursorem
• J - połączenie linii
• > - przesunięcie tekstu w prawo
• < - przesunięcie tekstu w lewo
• ! - przetworzenie tekstu przez polecenie systemowe i zastąpienie tego tekstu przez wyjście tego polecenia
• r - zastąpienie znaku wskazywanego przez kursor
• m - zaznaczenie linii tekstu
• u - anulowanie ostatniej zmiany (ponowne wciśnięcie powoduje ponowne zastosowanie ostatniej zmiany)

Polecenia sterujące kursorem:

• 0 - przeniesienie kursora na początek linii
• ^ - przeniesienie kursora na początek linii
• $ - przeniesienie kursora na koniec linii
• h - przeniesienie kursora w lewo
• j - przeniesienie kursora w dół
• k - przeniesienie kursora w góre
• l - przeniesienie kursora w prawo
• ^H - skasowanie znaku przed kursorem (klawisz backspace)
• f - przeniesienie do przodu do podanego znaku
• F - przeniesienie do tyłu do podanego znaku
• t - przeniesienie do przodu przed wskazany znak
• T - przeniesienie do tyłu przed wskazany znak
• ; - powtórzenie ostatniego polecenia f, F, t, T
• , - odwrócenie działania ostatniego polecenia f, F, t, T
• | - ustawienie kursora w podanej kolumnie
• % - odnalezienie pary dla wskazanego nawiasu
• B - ustawienie kursora na początku poprzedniego słowa (słowo = ciąg znaków bez znaków białych)
• W - ustawienie kursora na początku następnego słowa (słowo = ciąg znaków bez znaków białych)
• H - przeniesienie kursora na górę ekranu
• L - przeniesienie kursora na dół ekranu
• spacja - przeniesienie kursora w prawo

Polecenia sterujące ekranem:

• ^F - przesunięcie okna ekranowego o jeden ekran do przodu
• ^B - przesunięcie okna ekranowego o jeden ekran do tyłu
• G - przesunięcie okna ekranowego do podanej linii
• / - wyszukanie podanego wzorca w przód (po dojściu na koniec pliku kontynuowanie szukania od początku)
• ? - wyszukanie podanego wzorca w tył (po dojściu na początek pliku kontynuowanie szukania od końca)
• ^L - wyczyszczenie i przerysowanie ekranu
• ^R - przerysowanie ekranu

Wybrane polecenia ex:

• :q - wyjście z edytora pod warunkiem braku zmian od ostatniego zapisu
• :q! - wyjście z edytora bez zapisania pliku
• :w - zapisanie pliku
• :w nazwa - zapisanie pliku pod nową nazwą
• :w! - zapisanie pliku (z wymuszonym zapisaniem plików tylko do odczytu)
• :wq - wyjście z edytora z zapisaniem pliku
• :x - wyjście z edytora z zapisaniem pliku (bez zapisania przy braku zmian)
• :x! - wyjście z edytora z zapisaniem pliku (bez zapisania przy braku zmian, z wymuszonym zapisaniem plików tylko do odczytu)
• ZZ - wyjście z edytora z zapisaniem pliku
• :e nazwa - otworzenie pliku do edycji
• :help - wyświetlenie pomocy

vi i jego pochodne posiadają wystarczającą liczbę zwolenników do powstania tak zwanej wojny edytorowej między nimi a zwolennikami Emacsa.

Zalety vi

Edytor vi pomimo pozornego anachronizmu nadal jest wykorzystywany chętnie przez administratorów i programistów. Jego największe zalety to:

• dostępność praktycznie w każdym systemie uniksowym bez konieczności doinstalowywania pakietów czy bibliotek,
• możliwość pracy w bardzo ubogim środowisku terminalowym - bez grafiki i przy ograniczonym zestawie znaków,
• możliwość pełnoekranowej edycji plików nawet przy bardzo wolnym łączu - przez sieć dla każdej edycji przesyłane jest tylko tyle znaków, ile zostało wpisane, a odświeżany jest tylko niewielki fragment tekstu, którego dotyczy edycja.

Zobacz też

• ed, ex

Linki zewnętrzne

[1] vi command reference